M1911 to amerykański pistolet samopowtarzalny kalibru .45 ACP, zaprojektowany przez Johna Browninga i przyjęty przez armię Stanów Zjednoczonych 29 marca 1911 roku. Działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, ma spust pojedynczego działania i dwa zabezpieczenia: nastawne i chwytowe. W służbie pozostaje od ponad stu lat, a jego wzór powtarzają dziś liczni producenci na całym świecie.

Historia
Po próbach skuteczności pocisków z 1904 roku armia amerykańska szukała nowego pistoletu. W próbach z 1906 roku użyto nowego naboju .45 ACP, a skrót ACP oznacza „Automatic Colt Pistol”. Konstrukcja Browninga wygrała i 29 marca 1911 roku została formalnie przyjęta jako „Model of 1911”.
Po doświadczeniach pierwszej wojny światowej wprowadzono poprawki: krótszy spust, łukowato wyprofilowaną tylną część chwytu i szerszą muszkę. Zmiany ukończono w 1924 roku, a w 1926 roku pistolet dostał oznaczenie M1911A1. W czasie drugiej wojny światowej armia zakupiła około 1,9 miliona egzemplarzy.
W 1985 roku podstawowym pistoletem armii USA została Beretta 92F, ale M1911A1 nigdy nie zniknął całkiem ze służby. Jego odmiany, M45 i M45A1, służyły w piechocie morskiej, która zastąpiła je nowym pistoletem dopiero w 2022 roku.
Jak działa
M1911 działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy. Po strzale lufa i zamek cofają się razem. Łącznik obraca się i ściąga tylny koniec lufy w dół, dzięki czemu lufa odryglowuje się od zamka.
Spust jest pojedynczego działania. Oznacza to, że przed pierwszym strzałem kurek musi być napięty, a ściągnięcie spustu tylko go zwalnia. Spust jest przez to krótki i równy przy każdym strzale.
Zabezpieczenia
Standardowy M1911A1 ma:
- bezpiecznik nastawny po lewej stronie szkieletu, z tyłu,
- zabezpieczenie chwytowe – dźwignię w tylnej części chwytu, którą trzeba wcisnąć dłonią, żeby strzelić,
- zaczep bezpieczny kurka, czyli położenie pośrednie, w którym kurek zatrzymuje się, zanim uderzy w iglicę,
- przerywacz, który nie pozwala strzelić, gdy zamek nie jest domknięty.
Dane techniczne
| Parametr | M1911 |
|---|---|
| Konstruktor | John Browning |
| Kraj | Stany Zjednoczone |
| Przyjęcie do uzbrojenia | 29 marca 1911 |
| Nabój | .45 ACP |
| Zasada działania | krótki odrzut lufy, lufa odryglowywana łącznikiem |
| Spust | pojedynczego działania |
| Magazynek | 7 naboi w wersji wojskowej, w innych odmianach 8–12 |
| Masa z pustym magazynkiem | 1,1 kg |
| Długość | 216 mm |
| Długość lufy | 127 mm w wersji Government |
| Prędkość początkowa pocisku | 253 m/s |
| Liczba wyprodukowanych | ponad 2,7 mln przez Colta, około 4,3 mln z kopiami licencyjnymi |
Nabój .45 ACP
Pocisk .45 ACP jest ciężki i stosunkowo wolny. Prędkość początkowa wynosi około 253 m/s, czyli mniej niż w naboju 9×19 mm.
M1911 na strzelnicy w Potażnikach
W arsenale naszej strzelnicy jest RIA GI FS Entry, współczesny pistolet w układzie M1911 na nabój .45 ACP. To jedyny pistolet tego kalibru w naszym arsenale. Pozostałe pistolety centralnego zapłonu, takie jak Glock 17 czy CZ 75, strzelają nabojem 9×19 mm, więc różnicę w odrzucie łatwo poczuć, strzelając z obu po kolei.
Przy pistolecie z kurkiem zasady są te same co zawsze. Palec pozostaje poza spustem, dopóki przyrządy celownicze nie są na tarczy, lufa wskazuje kulochwyt, a bezpiecznik włączasz, gdy nie strzelasz. Po strzelaniu odłączasz magazynek, odciągasz zamek i pokazujesz pustą komorę prowadzącemu.

