Sobota 8:00–18:00

Niedziela 8:00–17:30

Pon.–pt. po umówieniu telefonicznym

Przed przyjazdem zadzwoń: 535 952 139

AK-47 – historia, budowa i dane techniczne kałasznikowa

Strzelanie z karabinka AK w postawie leżącej

AK-47 to karabin automatyczny zaprojektowany w Związku Radzieckim przez Michaiła Kałasznikowa i przyjęty do uzbrojenia armii radzieckiej w 1949 roku. Strzela nabojem pośrednim 7,62×39 mm, działa dzięki odprowadzeniu gazów prochowych z lufy i ma przełącznik pozwalający strzelać pojedynczo albo seriami. Nazwa to skrót od rosyjskiego „Awtomat Kałasznikowa”, a liczba 47 wskazuje rok konstrukcji.

Historia w kilku datach

Prace nad nowym karabinem zaczęły się w 1945 roku. Konstrukcja powstała w 1947, a dwa lata później armia radziecka przyjęła ją oficjalnie jako karabin automatyczny Kałasznikowa. W 1959 roku pojawiła się zmodernizowana wersja AKM, lżejsza, z komorą zamkową tłoczoną ze stali. To ona stała się najczęściej spotykaną odmianą całej rodziny.

Broni z rodziny Kałasznikowa wyprodukowano około 100 milionów sztuk, z czego mniej więcej trzy czwarte to AK-47 i jego bezpośrednie odmiany.

Nabój 7,62×39 mm

AK-47 zbudowano wokół naboju, który powstał kilka lat wcześniej. Radziecka rada techniczna zajęła się nowym nabojem pośrednim w lipcu 1943 roku. Nabój pośredni to amunicja słabsza od karabinowej, ale silniejsza od pistoletowej. Dzięki temu broń ma mniejszy odrzut i da się nad nią zapanować przy strzelaniu seriami, a pocisk wciąż niesie daleko.

Wojskowy pocisk tego naboju waży 7,9 g. Z lufy AK-47 wylatuje z prędkością około 715 m/s.

Jak działa

AK-47 działa na zasadzie odprowadzenia gazów prochowych. Po strzale część gazów z lufy przechodzi przez otwór do cylindra nad lufą i popycha tłok o długim skoku. Tłok jest połączony z suwadłem. Suwadło cofa się, obraca zamek, odryglowuje go i wyrzuca łuskę. Sprężyna powrotna dosyła potem kolejny nabój z magazynka i zamyka zamek.

Przewód lufy jest chromowany. Chrom chroni lufę przed rdzą i zużyciem, co przy broni wojskowej, czyszczonej w polu, ma duże znaczenie.

Przełącznik ognia i bezpiecznik

Po prawej stronie komory zamkowej jest dźwignia z trzema położeniami:

  • górne – zabezpieczenie,
  • środkowe – ogień ciągły, czyli seriami,
  • dolne – ogień pojedynczy.

Na tę kolejność warto zwrócić uwagę. Z położenia „zabezpieczone” najpierw przechodzi się do ognia ciągłego, a dopiero niżej do pojedynczego.

Przyrządy celownicze

Karabin ma otwarte przyrządy celownicze: muszkę na końcu lufy i szczerbinkę na celowniku krzywkowym. Celownik AK-47 ma nastawy co 100 metrów, od 100 do 800 metrów. W AKM zakres wydłużono do 1000 metrów.

Dane techniczne

ParametrAK-47
KonstruktorMichaił Kałasznikow
KrajZwiązek Radziecki
Rok konstrukcji / przyjęcia1947 / 1949
Nabój7,62×39 mm
Zasada działaniaodprowadzenie gazów, tłok o długim skoku, zamek obrotowy
Masa bez magazynka3,47 kg
Długość z kolbą stałą880 mm
Długość lufy415 mm
Prędkość początkowa pociskuokoło 715 m/s
Pojemność magazynka30 naboi
Szybkostrzelność teoretyczna600 strzałów na minutę
Zasięg skuteczny350 m
Celowniknastawy od 100 do 800 m

Najważniejsze odmiany

AKM

Zmodernizowany karabin z 1959 roku. Komora zamkowa jest tłoczona ze stali, a nie frezowana, dzięki czemu AKM waży około 3,3 kg. Ma ten sam nabój, tę samą długość lufy i dłuższy zakres celownika.

AKMS

AKM ze składaną w dół metalową kolbą, przeznaczony między innymi dla spadochroniarzy i załóg wozów bojowych. Z rozłożoną kolbą ma 920 mm długości, ze złożoną 655 mm.

RPK

Ręczny karabin maszynowy na bazie AKM. Opracowano go w latach 1956–1958, a do służby wszedł w 1959 roku. Ma cięższą i dłuższą lufę, 590 mm, oraz dwójnóg. Waży 4,8 kg. Działa tak samo jak AK-47 i przyjmuje te same magazynki, ale najczęściej używa się go z magazynkiem na 40 naboi albo bębnowym na 75. W armii radzieckiej zastąpił ręczny karabin maszynowy RPD.

Kałasznikow na strzelnicy w Potażnikach

W arsenale naszej strzelnicy jest AK-47 i jego krewni: AKMS, RPK i RPD. Wszystkie strzelają nabojem 7,62×39 mm. Na strzelnicy można więc porównać klasyczny karabin, wersję ze składaną kolbą i dwa ręczne karabiny maszynowe.

Przy kałasznikowie obowiązują te same zasady co przy każdej broni. Lufa zawsze w stronę kulochwytu. Magazynek dołączasz i strzelasz wyłącznie na komendę prowadzącego. Po strzelaniu odłączasz magazynek, odciągasz suwadło, sprawdzasz, czy komora jest pusta, i pokazujesz broń prowadzącemu. Dźwignię przełącznika ustawiasz w górnym położeniu za każdym razem, gdy nie strzelasz.